De doop is geen formaliteit en geen toelatingsexamen. Het is een zichtbaar moment waarop je laat zien dat er iets veranderd is.
De doop wordt hier omschreven als een openbare getuigenis: een zichtbaar bewijs van innerlijke verandering en een verzoek om een goed geweten. Wat binnen gebeurd is, maak je buiten zichtbaar. Daarom doen we het in open water, waar mensen bij staan.
Johannes riep mensen op zich te bekeren en zich te laten dopen. Bekeren betekent niets ingewikkelders dan omkeren: je liep de verkeerde kant op en je draait om. De doop markeert dat moment.
Ook Jezus liet zich door Johannes dopen. Niet omdat Hij zich moest bekeren, maar om het ons voor te doen. Hij vond het belangrijk genoeg om er zelf het water voor in te gaan, zodat wij in Zijn voetstappen kunnen volgen.
Als wij delen in Zijn dood, delen wij ook in Zijn opstanding.Romeinen 6 · de doop als watergraf
Je gaat onder, en je komt weer boven. Dat is geen symboliek die je erbij moet bedenken — je voelt het gebeuren. Het oude blijft in het water achter.
Hij leefde afgezonderd in de woestijn, bij de Jordaan. Geen gebouw, geen bestuur, geen lidmaatschapsregister. Wel mooi werk: hij bracht mensen uit de donkere wereld het koninkrijk van God binnen.
Dat werk willen wij ook graag doen — voor jou. Zonder dat je je eerst ergens bij hoeft aan te sluiten.